Ta strona korzysta z cookie. Korzystanie z witryny oznacza zgodę na wykorzystanie plików cookie z których niektóre mogą być już zapisane w folderze przeglądarki.
2.jpg

Zasada działania

 

Pompy ciepła pozwalają na odbiór energii cieplnej, której ogromne ilości utrzymują się w naturalnych pokładach. Trudnością w pozyskaniu takiej energii jest fakt, iż jej nośniki (ziemia, powietrze, woda) mają niską temperaturę, która niewiele odbiega od temperatury otoczenia. Z tego powodu wymienione źródła ciepła nie nadają się do bezpośredniego wykorzystania.

Pompy ciepła wykorzystują do działania lewobieżny obieg termodynamiczny. Elementy pompy ciepła tworzą zamknięty układ, wewnątrz którego krąży ekologiczny czynnik roboczy (R407C). Podlega on przemianom z postaci ciekłej na gazową i odwrotnie powodując przepływ energii cieplnej ze źródła dolnego do górnego. Proces ten obrazuje poniższy schemat.
1. Źródło dolne: Energia cieplna o charakterystyce niskotemperaturowej pobierana jest ze źródła dolnego (np. trawnik) przez czynnik roboczy.
2. Parownik: Czynnik roboczy trafiając do parownika w postaci płynno-gazowej podlega odparowaniu. 
3. Sprężarka: Czynnik roboczy w postaci pary o niskim ciśnieniu zassany zostaje przez sprężarkę, tu wzrasta jego ciśnienie oraz temperatura.
4. Skraplacz: Czynnik roboczy w postaci płynu trafia do skraplacza gdzie oddaje energię cieplną w procesie skraplania.
5. Źródło górne: Energia cieplna podniesiona na wyższy poziom temperaturowy gotowa do wykorzystania.
6. Zawór rozprężny: Czynnik roboczy na drodze skraplacz-parownik napotyka zawór rozprężny. Racjonuje od ilość czynnika roboczego trafiającą do parownika. Obniżeniu podlegają ciśnienie oraz temperatura czynnika roboczego.

 

Materiały zostały opracowane przez firmę Nateo.

 

Certyfikaty